Unieke rolstoeltafeltennisclub heeft thuishaven in Hallaar

26.01.2012

Er zijn van die mensen die klagen dat ze te vaak tegen een balletje moeten trappen, op te vreemde locaties dan wel in te barre omstandigheden. Er zijn ook van die mensen die, hoewel alles binnen handbereik, zichzelf op hun fiets verminken met pakweg bloedtransfusies of koeienhormonen. Die viriele, jonge mensen worden daar veelal voor beloond met kruiwagens vol bankbiljetten en media-aandacht allerhande – laten we hen topsporters noemen. En dan zijn er nog de G-sporters. Mensen die zich veel meer moeite getroosten om te kunnen sporten, vruchteloos op zoek gaan naar goede locaties en materiaal. En laten we hen nu de erkenning geven die ze verdienen. Vandaag: rolstoeltafeltennis in Hallaar.

In oktober 2010 werd de eerste rolstoeltafeltennisclub van Vlaanderen boven de doopvont gehouden, in Hallaar. Nu, bijna anderhalf jaar later, komen de acht mindermobiele leden van Recreasclub TCC Hallaar nog wekelijks samen om met elkaar te sparren aan de groene tafel.

Het is zaterdagnamiddag en dan moet er gepingpongd worden in TCC Hallaar. En niet alleen door de Jean-Michel Saives van deze wereld, maar ook door hun collega’s met een handicap. “Wij komen elke week samen”, vertelt oprichtster Tilly Van Hemelen (54). “Wijzijn met zijn achten en schuiven door aan de vier tafels, zodat we allemaal tegen elkaar kunnen spelen. Competitie ? Neen, helemaal niet. We spelen voor de fun tegen elkaar en het is niet echt de bedoeling om mee te doen aan bepaalde wedstrijden.”
Terwijl de zes pingpongers – er zijn in totaal twee mannen en zes vrouwen, twee spelers zijn afwezig – zich in het zaaltje van TCC Hallaar uitleven, kijken voorzitter Jos Godts en secretaris Tim Winckelmans vanuit de kleine cafetaria toe.
“Toen Tilly nog niet in een rolstoel zat, speelde ze hier al. Ook later, in de rolstoel, deed ze nog mee aan de recreatieve trainingen”, zegt de voorzitter. “Toen ze vroeg of hier ook rolstoeltafeltennis kon plaatsvinden, hebben we uiteraard niet lang getwijfeld. Voor ons zijn derolstoeltafeltennissers ook écht een deel van onze club.

Soepele polsen

Terwijl de zes spelers het met een doosje balletjes op de schoot tegen elkaar opnemen, lopen er ook drie vrijwilligers door de zaal om de balletjes met een plastieken buisje – en via een ingenieus systeem met rekkertjes – opnieuw op te rapen. “En schrijf maar duidelijk opdat we die mensen héél erg dankbaar zijn”, zegt Van Hemelen.
“Zonder hen konden we het schudden: als we constant door de zaal moesten rijden om onze balletjes op te rapen, hadden we amper nog tijd over om effectief te spelen”.

De vrijwilligers zijn net als de spelers ook heel erg welkom op de activiteiten van TCC Hallaar. “Op ons jaarlijks afscheidsfeestje bijvoorbeeld is iedereen uitgenodigd en aanwezig”, zegt voorzitter Godts. “De rolstoeltafeltennisclub is eigenlijk een vereniging op zich, maar de leden maken ook deel uit van de club in haar geheel. Als ze met een speler te weinig zijn, doet er al eens een valide speler mee, en tijdens de trainingen is er ook een trainer van ons aanwezig.”

De trainer, dat is Dirk Van Loock. Hij grijpt tijdens de partijtjes niet echt in, maar geeft af en toe wel tips. “In het begin heb ik sommige mensen wat basistechnieken bijgeleerd, maar ook niet meer dan dat”, zegt de coach, die bij TCC Hallaar jeugdploegen traint en een Bloso-diploma op zak heeft.
“Of er veel verschil is met het valide tafeltennis? Uiteraard. Valide pingpongers staan altijd een beetje diagonaal, rolstoelspelers frontaal. Het feit dat ze bovendien alle uit een zittende positie moeten doen, maakt dat ze op een heel andere manier bewegen. Ze kunnen niet echt zwaaien vanuit hun schouder, maar moeten het meer hebben van hun polsbewegingen.

Gemiddeld vijftig jaar

“Ook de regels zijn ietwat aangepast”, zegt de coach. “Als een rolstoelspeler serveert, moet het balletje tussen de zijlijnen blijven. En het is ook niet toegestaan om met een terugspringende bal te beginnen. Anderzijds mogen rolstoeltafeltennissers de tafel wel raken als ze geslagen hebben.”
Wanneer het trainingsuurtje erop zit, komen de spelers naar eigen zeggen “moe maar voldaan’ richting cafetaria. Opvallend: in tegenstelling tot de rolstoeltennissers en –basketters, hebben de tafeltennissers geen sportrolstoelen.”Voor ons is dat niet echt nodig”, verklaart Van Hemelen, in het dagelijks leven leerkracht. “We draaien wel af en toe een beetje, maar spelen vrij statisch. We hoeven ook niet vaak bovenhands te slaan en als we dat wel doen, is dat berekend. De kans dat we bijvoorbeeld achterover zouden vallen is quasi onbestaande.”
“Toch hebben we hier ook twee sportrolstoelen, die we in bruikleen hebben gekregen van de Vlaamse Badminton Federatie en ter beschikking stellen van onze leden. Badminton en tafeltennis zijn uiteraard niet hetzelfde, maar er zit wel een link tussen de twee. We willen gerust samenwerken met andere sporttakken, zodat we ook eens andere disciplines kunnen ontdekken.”
Dat Van Hemelen, die ook voorzitter van Recreas Heist is, uiteindelijk een rolstoeltafeltennisclub oprichtte, hoeft niet te verwonderen. “Al van jongs af speel ik tafeltennis, ook toen ik nog niet in een rolstoel zat”, vertelt ze. “Nadien heb ik lessen rolstoeltafeltennis gevolgd bij de vzw To Walk Again (van Marc Herremans red.) en Sporta.”
“We zijn hier in 2010 begonnen met slechts twee spelers, maar ondertussen is het aantal toch al aangedikt tot acht. Of er nog mensen welkom zijn? Uiteraard, er mogen nog steeds nieuwe leden bij. De gemiddelde leeftijd ligt rond de vijftig, maar jongeren mensen zijn natuurlijk ook welkom.”
Om alles rond te krijgen, kan de rolstoeltafeltennisclub op subsidies rekenen. “We krijgen toelagen van de gemeente en Recreas (Recreatief aangepast sporten vzw, red.)”, zegt Van Hemelen.

Oog-Handcoördinatie

“Dankzij TTC Hallaar konden we hier terecht, en Heist heeft ons daarbij geholpen: de mensen van de tennisclub hebben het opstapje zelf gelegd, maar het materiaal werd wel aangeleverd door de gemeente.”
Volgens Van Hemelen is haar Recreasvereniging bij TCC Hallaar alvast uniek. “In 2010 waren we de eerste rolstoeltafeltennisclub in Vlaanderen. En ondertussen zijn er, voor zover ik weet, ook geen meer bijgekomen.
“Een vereniging als de onze is uiteraard heel belangrijk, zowel sportief als sociaal. We zijn niet alleen in beweging, maar komen ook elke week samen. Voor ons gaat de Latijnse spreuk “Een gezonde geest in een gezond lichaam” misschien niet helemaal op, maar het is wel het basisprincipe van onze vereniging. We zijn geïntegreerd in de club van de valide tafeltennisser, we doen activiteiten mee. En we hebben onze beweging, onze sport. Om een voordeel te geven: rolstoeltafeltennis is goed voor de oog-handcoördinatie.”
Hoewel het momenteel meer dan goed gaat met de rolstoeltafeltennisclub, heeft oprichtster Van Hemelen tal van plannen en ideeën. “Ik zou graag een samenwerking opzetten met een Nederlandse rolstoeltafeltennisclub. In Nederland zijn er veel meer clubs dan hier, dus misschien kunnen we eens bij elkaar op bezoek gaan.
“In de zomer ga ik ook vaak handbiken, soms met vrienden van de tafeltennisclub. Op die manier leren we veel lotgenoten kennen en we zijn aan het overwegen om naast onze rolstoeltafeltennisclub ook nog een handbikeclub op te richten. Volgens statistieken doet slechts drie procent van de personen met een fysieke handicap regelmatig aan sport. Dat is toch veel te weinig?”

Eerste drie lessen gratis

Recreas TCC Hallaar traint elke zaterdagnamiddag in het gebouwtje van TCC Hallaar, Leopoldlei 81 in Hallaar (op de parking tegenover de kerk). De tafeltennismomenten voor de rolstoelgebruikers vinden plaats van 16u tot 17u. “En als er mensen zijn die graag zouden willen meedoen, zij zijn altijd welkom”, zegt Tilly Van Hemelen. “We zijn momenteel met acht, maar er mogen altijd nieuwe leden bijkomen. Ook jonge mensen zijn uiteraard welkom: vanaf twaalf jaar mag iedereen die in een rolstoel zit, meedoen.” De trainingen van Recreas TCC Hallaar lopen van september tot juni, in de zomer wordt er niet gespeeld. Voor wie een keertje wil meedoen: de eerste drie proeflessen zijn gratis. Het jaarlijkse lidgeld bedraagt 50 euro. Een sportrolstoel is niet echt nodig, maar de club heeft wel twee exemplaren ter beschikking staan.

Meer info?

tilly.van.hemelen@skynet.be

Bron: GVA (Marijn Sillis)